عوامل انسانی در نگهداری هوانوردی: چگونه به جایی که هستیم رسیدیم
خلاصه
عوامل انسانی در هوانوردی به طور سنتی بر خطاهای خدمه و کنترل ترافیک هوایی متمرکز بوده است، اما افزایش تعداد خطاهای تعمیر و نگهداری و بازرسی باعث افزایش تحقیقات و مداخلات عوامل انسانی در این زمینه شده است. این مقاله منطق چنین کاری را ارائه میکند و یک نمای کلی از حوزه ارائه میدهد، که ممکن است هر دوی آنها برای عوامل انسانی و متخصصان ارگونومی آشنا نباشند. مقالات این شماره ویژه در زمینه ابزارهای عوامل انسانی که آنها به کار میگیرند و مداخلاتی که ایجاد میکنند، قرار میگیرند، و نشان میدهند که بیشتر آنها بسط تکنیکهای موجود هستند که در حوزهای با فرهنگ متمایز و چالشهای منحصربهفرد اعمال میشوند. در نهایت، پیشرفتهای اخیر، فراتر از تحقیقات ارائهشده توسط مقالات کاملاً توسعهیافته، مشخص شدهاند تا خواننده را قادر سازد کار فعلی و آینده در این زمینه را بیابد.
چرا عوامل انسانی نگهداری هوانوردی؟
یک سیستم بازرسی و تعمیر و نگهداری هواپیما به منظور ارائه یک سیستم حمل و نقل هوایی ایمن و قابل اعتماد مداوم برای عموم مهم است (FAA، 1991). این سیستم یک سیستم پیچیده با بسیاری از اجزای انسان و ماشین به هم مرتبط است. با این حال محور اصلی آن انسان است. در حالی که اغلب تحقیق و توسعه مرتبط با عوامل انسانی در هوانوردی بر روی خلبان و محیط کاری کابین خلبان متمرکز شده است، ابتکارات تعمیر و نگهداری وجود داشته است. تحت پوشش
حوزه نگهداری و بازرسی هوانوردی
رشد سریع صنعت هواپیمایی بر اهمیت نگهداری موثر و کارآمد تاکید کرده است. شکل 1 درصد رشد صنعت هواپیمایی ایالات متحده را در یک دوره 10 ساله منتهی به سال 1993 نشان می دهد (انجمن حمل و نقل هوایی، 1994).
این رشد نماینده خطوط هوایی در سراسر جهان است. درآمد، مایل های مسافربری و تعداد هواپیماها همگی از رشد کلی نیروی کار AMT فراتر رفته است. علاوه بر این، مهارت ها و دانش جدیدی برای حفظ آن مورد نیاز است
پاسخ به مسائل عوامل انسانی در نگهداری و بازرسی
در طول دهه گذشته، مطالعات مختلف عوامل انسانی فدرال در مسائل مربوط به تعمیر و نگهداری توسط آژانس هایی مانند FAA و NASA، توسط سازندگان و صنعت تعمیر و نگهداری هواپیما آغاز شده است. نمونههایی از این طرحها عبارتند از: طرح ملی تحقیقات هواپیمای پیر (NAARP)، طرح «آسمان امنتر»، پانل کاخ سفید در مورد ایمنی هوانوردی، و برنامه تعمیر و نگهداری هواپیما ناسا. هدف همه اینها شناسایی مسائل پژوهشی و ترویج و انجام آن بوده است
مقصد بعدی ما کجاست؟
بیشتر مقالات اینجا بین سالهای 1996 و 1997 سفارش داده شدهاند که نشاندهنده وضعیت تحقیق در آن زمان است. اما پیشرفت ادامه دارد. دفتر پزشکی هوانوردی FAA از سال 1989 مجموعه ای از جلسات سالانه را برگزار کرده است، در ابتدا برای به نمایش گذاشتن تحقیقات خود، اما اخیراً برای نشان دادن چگونگی واکنش صنعت و مشاوران به این چالش و ایجاد مداخلات و پیشرفت های خود. اکثر خطوط هوایی و حتی برخی از ایستگاه های تعمیر شخص ثالث، اکنون دارای عوامل انسانی فعال هستند
منبع:sciencedirect